Haber : Uğur İSTANBULLU
(ARTVİN) – Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği Artvin Şubesi’nin 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı etkinliğine, burslu ortaokul öğrencisi Emir Kaan Ulutaş’ın konuşması damga vurdu. Atatürk’e seslenen Ulutaş, “Atam, artık kimse bizi senin kadar sevmiyor, düşünmüyor, önemsemiyor. Sen bize bayramlar armağan ederken, okullar kurup geleceğimizi kurmamız için çabalarken, ülkenin geleceğini bize emanet ederken; biz canımızı kime emanet edeceğimizi bilmiyoruz artık. Korkuyoruz Atam, bizi koruyamayan büyükleri bugün sana şikâyet ediyorum.” dedi.
Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği Artvin Şubesi, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kapsamında Valilik önünde bulunan Atatürk Anıtı’na çelenk koydu. Törene dernek üyeleri ve bursiyerler katıldı. Dernek tarafından gerçekleştirilen çelenk sunumunun ardından programda duygusal anlar yaşandı.
Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği Artvin Şubesi bursiyerlerinden Emir Kaan Ulutaş, yaptığı konuşmayla katılımcılara duygusal anlar yaşattı. Ulutaş konuşmasında şunları söyledi:
“Bugün 23 Nisan. Atamızın bize armağan ettiği, gülüp eğlendiğimiz ama aynı zamanda Atamıza minnettar olduğumuz bir gün. Normalde ben bu günü çok severim. Şiirler okuruz, şarkılar söyleriz, eğleniriz, yüzümüz güler. Ama bu yıl içimde bir şeyler eksik. Ben bir ortaokul öğrencisiyim. Benim hayallerim var. Büyüyünce ne olacağımı düşünüyorum, arkadaşlarımla gülüyorum, bazen derslerden sıkılıyorum. Yani hepimiz gibi bir çocuğum. Ama artık sadece bunları düşünemiyorum. Çünkü benim gibi olan, benim yaşımda olan bazı çocuklar artık yok. Onlar da o gün sabah okula gitmek için hazırlanmıştı. Belki anneleri saçlarını düzeltti, belki çantalarına kitaplarını koydular. Belki onlar da ‘Bugün teneffüste ne oynasak?’ diye düşündü. Ama sonra okulları bir anda güvenli olmaktan çıktı. Biz okulu hep güvenli bir yer sanırdık. Öğretmenlerimizin olduğu, arkadaşlarımızla güldüğümüz bir yer. Ama bazı çocuklar için okul artık korkunun olduğu bir yer oldu. Ben bunu düşündükçe içim sıkışıyor. Ama benim içimin sıkışmaması gerekiyor, çünkü ben sadece bir çocuğum.
“Sadece bizi korumalarını istiyorum”
Ben bugün buraya gelirken, Atatürk’ümüzün huzuruna çıkarken, bizi bu kadar düşünen, bize bir bayram armağan eden kişiye bazı şikâyetlerimi de söylemek istedim. Atam, artık kimse bizi senin kadar sevmiyor, düşünmüyor, önemsemiyor. Sen bize bayramlar armağan ederken, okullar kurup geleceğimizi kurmamız için çabalarken, ülkenin geleceğini bize emanet ederken; biz canımızı kime emanet edeceğimizi bilmiyoruz artık. Korkuyoruz Atam, bizi koruyamayan büyükleri bugün sana şikâyet ediyorum. Bunu yapacak başka bir gün yok çünkü. Bugün bizi dinlerler belki. Ben bu yüzden bugün burada olan büyüklerimden bir şey istiyorum. Çok zor bir şey değil aslında. Sadece bizi korumalarını istiyorum.
“Keşke bu bayram onlar da aramızda olsaydı”
Bizim korkmadan, özgürce yaşayabileceğimiz bir ülke kurmalarını istiyorum. Çünkü biz sadece çocuğuz. Bizim işimiz korkmak değil. Bizim işimiz ölmek hiç değil. Bizim işimiz oyun oynamak, öğrenmek, hayal kurmak. Bugün 23 Nisan belki yine şiirler okunacak, şarkılar söylenecek. Söylenmeli de ama ben bugün artık aramızda olamayan arkadaşlarımızı da düşünüyorum. Onların da bu bayramı kutlama hakkı vardı. Onlar da bu bayram koşup oynamalıydı. Eğer bugün bunu yapamıyorlarsa, bunun suçlusu biz değiliz; bizi koruyamayan herkestir. Ben, Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği’nin bir öğrencisi olarak şunu söylüyorum: Atatürk’ün bize armağan ettiği bu bayrama ve onun tüm söylediklerine sonuna kadar sahip çıkacağım. Çünkü biliyorum ki o bizi seviyordu ve ne yaptıysa bizi sevdiği için yaptı. Biz bu sevgiye inanıyoruz, bu sevgiye güveniyoruz. Ve son olarak bugün için tek dileğim şu olurdu, keşke bu bayram onlar da aramızda olsaydı.”
